Publicaci贸ns

Mostrando publicaci贸ns desta data: agosto, 2025

Incendios e fauna en perigo (e IV): o lobo (Isabel Barja)

Imaxe
Isabel Barja N煤帽ez, nacida en Campobecerros (Castrelo do Val), doutora en Ciencias Biol贸xicas e profesora titular do Departamento de Biolox铆a da Universidade Aut贸noma de Madrid. Centra o seu labor de investigaci贸n nun amplo n煤mero de especies animais e en diferentes disciplinas ou aspectos das ciencias da vida, pero 茅 unha das investigadoras que mellor co帽ece as interioridades do lobo, desde o seu comportamento tr贸fico e de marcaxe territorial, at茅 as circunstancias que acompa帽an e provocan elevados 铆ndices de estr茅s na poboaci贸n, desenvolvendo un not谩bel traballo neste 煤ltimo aspecto a trav茅s do estudo das oscilaci贸ns da presenza de indicadores hormonais debido 谩s perturbaci贸ns humanas. Nacida nunha a铆nda din谩mica aldea da monta帽a de Ourense 谩 que volta todos os meses, era obrigado e 茅 un placer te-la de convidada. Pregunta (P): Desde hai uns 15 anos, pero especialmente nos derradeiros cinco, vense evidenciando a gravidade que sup贸n a ameaza dos incendios para numerosos territorios e ...

Reflexi贸ns dun incendiario

Imaxe
    Reflexi贸ns dun incendiario         Agosto de 2025. Lumes en Requeixo, O Castro de Escuadro, Mormentelos, Paredes... “Meu fillo xa vai para 30 anos prendendo lume no monte. Un xa vai vello e non pode ocuparse de todos. Creo que lle adeprend铆n ben o oficio. Como meu pai fixo comigo, seu pai con el e as铆 ata perderse no tempo. Eiqu铆 sempre se pegou lume no monte para que sa铆se herba para as vacas”. “Daquela, antes dos se帽oritos dos despachos gobernar, prend铆amos o lume sempre case no romate do inverno. A terra a铆nda estaba fr铆a e h煤meda. O vento fac铆a bulir as labaradas, pero non marchaban m谩is al谩 de onde quer铆as que ardese. Hoxe, se queres ter pasto tes que prender lume no ver谩n, cando o nord茅s pon a serra para arder”.   "Este 茅 o meu territorio. Aqui fago co lume o que me peta"   O Acebral. Foco orixinal do "lume de Chandrexa de Queixa" “Eu sempre viv铆n das vacas. Antes era moi esclavo. Agora vivo da pensi贸n. Pero sempre, sempre, fun de ...