IncenDiario🔥

  Nas últimas entradas deste blog facíamos alusión á impunidade coa que desenvolve o seu traballo a industria extractiva e, nomeadamente, o empresariado que se especializou na corta, retirada, carga e transporte de madeira de eucalipto e piñeiro. Tal impunidade concrétase en: Ø   Ocupación de camiños, estradas e vías de comunicación local durante os labores de carga Ø   Uso e tránsito en calquera circunstancia meteorolóxica dos camiños e pistas locais, frecuentemente deixándoos inutilizados para o posterior desprazamento da poboación local Ø   Abandono no predio tras corta, da ramallada, toros inservíbeis e outros restos silvícolas, que se suman ao importante volume de terra e pedras que aparecen como resultado da apertura de vías de saca Ø   Erosión dos terreos e pistas afectados polas cortas e polo paso da maquinaria, co conseguinte arrastre de áridos, pedras e ramallada cara a rede de regos e ríos da contorna, que nas crecidas, á súa vez, os levan cara á des...

Estes días deberíamos estar de celebración. Celebrando que non houbo unha traxedia. Sinalabamos na anterior entrada que desde finais da primavera e ao longo do verán, só os episodios tormentosos derivados das altas temperaturas poderían descargar, de forma brusca e masiva, pero fugaz, un volume de agua significativo que, a pesar de todo, no cómputo global anual apenas representaría unha porcentaxe menor. Pero este feito non impide que, recibido así en tromba, non poida causar estragos nas ribeiras, agros e núcleos de poboación, especialmente se hai algo que non está “ben feito”. E así aconteceu hai uns días no concello de Viana do Bolo, no lugar da Bouza, xa lindando coa Gudiña. A Bouza é un pequeno núcleo que non chega a cen edificacións. Pouco máis de 30 persoas moran nel todo o ano. Encóntrase na aba oeste do Monte Testeiro, o cume máis alto da metade occidental da Serra do Canizo. Até hai poucos anos esta serra contaba cunha superficie considerábel de masa arvorizada de piñeiro sil...

  Resulta que o galo do poleiro foi e espetoulle á lideresa da oposición, desde o máis alto do parlamentiño, iso de que “o galo que máis canta non é o que máis galiñas monta”. Algo así como “deixenos traballar, Sra. Pontón, e siga a cacarexar, desde aí, desde a oposición, mentres nós apagamos os lumes”. Alguén terá que lembrar ao Sr. Rueda, “O Presidente Neumático”, do perigo de cuspir contra o vento. Porque esa acritude na resposta sí que foi cacarexar, considerando que un día antes o seu PPdeG impediu a investigación parlamentar do lume de Oimbra , o megaincendio que lle custou graves lesións a tres brigadistas por culpa dos lacaios a quen queren protexer. Outro exemplo máis de inmoralidade. Agardamos que a “roda do destino” os leve desta terra canto antes, porque nos van arrastrar a unha traxedia. Por se alguén non sabe aínda ao que nos enfrontamos, vamos tratar de explica-lo. A estatística é unha parte das matemáticas que estuda os datos e, tras a súa recompilación, organizació...

  “A dignidade da natureza humana require que enfrontemos as tormentas da vida.“ Mahatma Gandhi “Amarga é a pena que nace da vergoña.” Séneca   O encabezamento dunha nova aparecida o dia 19 deste mes de abril no xornal máis lido do país non deixa lugar á dúbida:   “ La profesora e investigadora de la Universidad de Oporto experta en incendios forestales, Fantina Tedim, dice que en un incendio extremo no funcionan los recursos de extinción” Este é o enlace onde se pode ler a entrevista: https://www.lavozdegalicia.es/noticia/somosagro/forestal/2026/04/18/gente-debe-involucrarse-aldeas-resistan-mejor-fuego/00031776517462246954209.htm Hai unhas semanas, a Xunta aprobou o Pladiga de 2026. Sen novidades substanciais. Continuísmo na abordaxe do problema. Non se albiscan intencións de mudar a forma de enfrontar esa nova tipoloxía de incendios. A prevención segue a ser unha focaxe menor, mentres a extinción continúa a mobilizar o maior esforzo de investimento. A pesa...

“Pois claro que podería tirar da manta, e gustaríame tirar ben dela e deixar co cu ao aire a ese picapleitos e a esa ralea toda de beatos”. Isto non o dixo nin o dirá nunca Marcial Dorado. “Aproveitar eses espazos escuros das regandixas fiscais, as ambigüedades da economía e as leis, para iso quería eu a ese ...”. Isto tampouco o dixo nin o dirá Marcial Dorado. “Nós todos tiñamos boas relacións co PP, feixes de cartos marchaban para eses lambóns e todo quedaba amañado. Así veu o vello a Portugal falar co Chiringuito”. Isto, por suposto, tampouco o dirá nunca Marcial Dorado. Tras a chegada de Fraga á Xunta, o regueiro de borralla dos lumes de 1989 tardou anos en desaparecer. Os camións tiveron traballo arreo até ben entrado 1992. Centos e miles de toneladas de madeira queimada foron para Portugal. E boa parte desa madeira cruzou novamente o Miño en camións portugueses. Hai xente en Lourizán que aínda lembra o tránsito deses camións por aquela coñecida avenida que conducía á factoría de ...

  Na historia da cinematografía dos EE.UU, obsesionado como vive este país coa certeza de ser o embigo do mundo, hai múltiples escenas que representan episodios de extorsión a pequenos comerciantes, case sempre inmigrantes. Neses fragmentos móstrase, nalgúns casos torpemente, noutros con mestría evidente, o modus operandi desa outra caste de inmigrantes que alimentaron o crime organizado aproveitando as brechas do sistema e que asentaban as súas prácticas na intimidación, a ameaza e a extorsión a lexións de pequenos comerciantes en cidades como Nova York ou Chicago, esixindo un imposto “de seguridade”. Venme isto á cabeza porque nos acaban de proporcionar información sobre comportamentos similares na Consellería de Medio Ambiente, esa que está encabezada pola Conselleira Mentireira. Como ben podedes imaxinar, non son exactamente prácticas que procuran a extorsión con fins económicos. Pero o procedemento é parecido: “Oes, fulanito, chegounos información do que estás a investigar so...