O PP en Mordor

“Pois claro que podería tirar da manta, e gustaríame tirar ben dela e deixar co cu ao aire a ese picapleitos e a esa ralea toda de beatos”. Isto non o dixo nin o dirá nunca Marcial Dorado. “Aproveitar eses espazos escuros das regandixas fiscais, as ambigüedades da economía e as leis, para iso quería eu a ese ...”. Isto tampouco o dixo nin o dirá Marcial Dorado. “Nós todos tiñamos boas relacións co PP, feixes de cartos marchaban para eses lambóns e todo quedaba amañado. Así veu o vello a Portugal falar co Chiringuito”. Isto, por suposto, tampouco o dirá nunca Marcial Dorado.

Tras a chegada de Fraga á Xunta, o regueiro de borralla dos lumes de 1989 tardou anos en desaparecer. Os camións tiveron traballo arreo até ben entrado 1992. Centos e miles de toneladas de madeira queimada foron para Portugal. E boa parte desa madeira cruzou novamente o Miño en camións portugueses. Hai xente en Lourizán que aínda lembra o tránsito deses camións por aquela coñecida avenida que conducía á factoría de Celulosas de Pontevedra. E, paralelamente, avanzaba primeiro a instrución e despois o xuízo aquel da Nécora.

Con ese pano de fondo, o PP e a Xunta elaboraron, tramitaron e aprobaron a casca baleira do Plan Forestal. Aproveitar os cartos do abandono de terras agrarias e acometer a transformación definitiva da paisaxe forestal galega. E se caía unha celulosa máis, mellor, e se non caía, pois aproveitar o vento nas velas para activar a propriedade e impulsar a eucaliptización. No camiño, os cadáveres de centos de aserradoiros de piñeiro. E outras ducias de miles de hectáreas consumidas polo lume da década dos 90. Aqueles nomes gloriosos de “galegos bos e xenerosos”, que tan ben serviron á causa: Tomás Pérez Vidal, José Manuel Romay Beccaría, o famoso autor daquel ilustre tratado iconográfico da festa do lume en Galicia, ou Juan Fernández García, infausto Conselleiro de Industria ao que os empresarios dos aserradoiros acusaron de apoiar a instalación de dúas celulosas, sen existir planificación e ordenación forestais que garantisen a pervivencia da produción de coníferas, como así foi..

Botar unha ollada ao pasado serve para explicar os acontecimentos presentes. Xa a maldade aniñaba naqueles tempos nos palacios escuros do poder. Hoxe, cando todo o mundo recebe chamadas telefónicas de empresas acosadoras - telemarketing denomínase -, non está de máis reflexionar sobre que foi primeiro, se o ovo ou a galiña.. Hai anos que un técnico en Informática me contou que os mellores hackers eran fichados por empresas fabricantes de paquetes anti-virus. E que esas mesmas empresas estaban detrás de boa parte dos virus que circulan polo espazo cibernético. O citado telemarketing abreu un suculento corredor de intervención de bots para inundar de chamadas piratas as ondas satelitais e, así, naceron as empresas de servizos de busca de números de teléfono. Para que lembrar o tráfico de armas, o negocio da guerra ou esa inmensa opacidade bancaria que protexe os cartos do narcotráfico e o blanqueo de capitais? E que dicir desas activas fábricas de desinformación que operan como xornais dixitais, blogs, canais de YouTube e contas de Facebook?

Só hai que ver hoxe como se menea o ex-amigo de Marcial para imaxinarse as cimas de miseria ás que pode ascender esta xente. Incluída, como non, a nosa querida Conselleira Mentireira. Ven isto a conto, porque, nestes momentos en que todo aparenta calmado, é precisamente cando se tecen as redes da maldade. E, ante a tamén aparente recuperación dese mito político chamado Pedro Sánchez, ao que a socialdemocracia mundial toda veu louvar, prepáranse novos chanzos nesa ascensión miserenta da dereita e a ultradereita. Tempo ao tempo.