Il Gattopardo. A obediencia debida e as pedras que arden

 

Estabamos inmersos na redacción da terceira parte da análise da política forestal cando o noso Presidente Neumático nos sorprendeu cun vibrante exercicio de gatopardismo, quizás levado por esa estraña corrente sociolóxica que demanda kátharsis así que se achega o Entroido. Co cal vamos aparcar por uns días a análise prevista, para detérmonos un chisco nesa operación de cesamento de dúas pezas fundamentais da política forestal galega: o Director Xeral de Planificación e Ordenación Forestal e o Director Xeral de Defensa do Monte. Por agora, anónimos..

Giuseppe Tomasi di Lampedusa foi un escritor italiano dotado dunha portentosa capacidade para retratar as condutas perversas da sociedade aristocrática e política siciliana na época da nacente República. A súa única e coñecida novela Il Gattopardo é mostra sublime diso. E desa obra ten transcendido durante decenios a frase célebre pronunciada polo ambicioso personaxe de Tancredi: "Se queremos que todo siga como está, é necesario que todo cambie". Pero antes de entregarnos á perspectiva política lampedusiana, voltemos ao Entroido.

Sabido é que no Entrudo da montaña ourensá as chocas, grandes ou pequenas, son elemento fundamental na acción represora, dramática ou xiróvaga de peliqueiros, cigarróns, boteiros, felos, pantallas ou mázcaras. O noso Presidente Neumático non debe ser consciente a estas alturas que el tamén viste de choqueiro. O mesmo que a súa leal compañeira de partido, a ínclita e impronunciábel Pa Prá, “la de los regalos de la hostia”. E ao igual que outras elevadas figuras da Banda das Carrachas, reducidas á altura dun chascarrillo debido ao efecto arrastre de pesadas chocas penduradas do seu pescozo: Roberto Varela, ex-Conselleiro de Cultura, co seu “Desván de los Monjes”, Pérez Varela, tamén ex-Conselleiro de Cultura, coa súa imaxinaria soprano “Carmiña Burana”, a ex-Conselleira de Educación con Fernández Albor, María Jesús Sainz, que se gañou o alcume Made in Beiras de “Conselleira Editora”, por insistir co “he dito moitas veces..”. E, por suposto, quen esquece ao candidato a representar ao Estado Español polo mundo adiante? Núñez Feijoo e a súa soberba pronuncia en inglés dos Chieftains deron para varios videos virais no YouTube. Deixamos aquí unha mostra para botar uns risos, que non hai nada máis san:

E claro, o Presidente Neumático leva ao pescozo a choca das “pedras que arden”, unha insuperábel descrición da natureza pirófila do noso chan pátrio. Por iso que o gatopardismo non o axudará a aliviar a súa andaina de presidente a bufón de “tódolos” galegos, porque, sen dúbida, hase superar. E activar o modo gatopardista para o seu programa de acción política, aínda non sendo habitual no Club do Tangaraño, tamén coñecido como PPdeG, xa non sorprende a ninguén. Iso de facer que todo mude para que nada cambie lévano feito varias veces. E os altos cargos cesados eran de plena confianza do Presidente. E non só do Sr. Rueda, tamén de Núñez Feijoo, porque levaban anos-luz orbitando como altos cargos de diferentes gobernos. É o que ten iso da obediencia debida, á cal sen dúbida recorren tanto José Luís Chan, Director Xeral saínte de Planificación e Ordenación Forestal, como Manuel Rodríguez, cesado como Director Xeral de Defensa do Monte. Dun momento para outro serán catapultados a outra Dirección Xeral, Axencia de Palilleiros, Confraría dos Milagres ou chiringuito similar para practicar o que mellor saben facer, transmitir “ordes de arriba”.

O conto non merece máis historia. O Presidente Neumático, se quere desfacerse da súa choca, podería empezar por demostrar a vontade política de mudar de rumbo. Vámoslle dar varias oportunidades. A primeira, recuar con esa excepción da moratoria do eucalipto que permite transformar as masas doentes de Pinus radiata para Eucalyptus globulus ou E. nitens. Se iso lle parece demasiado, pode centrarse nesa inmensa continuidade de piñeiral enfermo da Serra do Xistral e da Toxiza, en Rede Natura, e orientar a súa transformación cara Betula, Quercus ou  Castanea. Ou dar pasos decididos na mobilización de recursos humanos e materiais para salvagardar as faixas secundarias de control de biomasa. Ou facer xa a Segunda Revisión do Plan Forestal e incluír a perspectiva da mudanza climática e as medidas derivadas de ruptura da continuidade do combustíbel forestal, diversificando especies nas masas de árbores.

En fin. Operacións como esta propia de Il Gattopardo o que fan é que sintamos unha vez máis bater as chocas das “pedras que arden”, penduradas ao pescozo de Alfonso Rueda. Ollo, porque aquí comeza a desorientación destes fenómenos.

Deixámosvos cunha desas xoias inmarcescíbeis, que ven que nin pintada para cantarlla ao noso Presidente Gattopardo.